Na vele jaren van muziek maken bij een vaste carnavalsvereniging, als hofkapel, was het op 04 november 1995 de tijd daar dat we met acht man de stoute schoenen aantrokken en een eigen dweilbandje zijn begonnen. Na enkele dagen waren we al met 12 á 13 personen. Maar er moest nog wel een repetitieruimte gevonden worden, kleding gemaakt worden, een naam bedacht worden en nog meer van dit soort zaken waarmee je een dweilbandje kunt opstarten.

Repetitieruimte was snel gevonden nabij De Hoflaan waar we tot april 2002 gerepeteerd hebben. We hebben nu een repetitieruimte in het buurthuis de Reit

Kleding werd aangemeten en op maat gemaakt in de bandkleuren (geel/zwart). Toen moest er nog een naam gevonden  worden voorde band. Jan Embregts heeft toen het groot Tilburgs woordenboek meegenomen en na veel bladeren hadden we een naam gevonden die ons wel geschikt leek. De naam die we gevonden hadden was "Dikke Mik" wat betekent: het is goed, het gaat goed.

Nou zo gaat het dus ook met ons.

De eerste carnavalsoptreden was voor ons in Oisterwijk in de "Pannenschuur" voor (geestelijke) gehandicapten die voor zowel de band als voor de gehandicapten grandioos was. De carnavalsdagen daarna waren heel leuk maar wel vermoeiend met al dat blazen.

Dweilen ging het eerste carnavalsjaar met eigen vervoer (je kunt tenslotte ook niet alles in één keer bekostigen). Eten deden we bij verschillende bandleden thuis. Dikke Mik bleek in het begin al goed aan te slaan in het Tilburgs carnaval. Dit resulteerde in verschillende optredens na de carnaval die weer de nodige centjes in de kas brachten. Vanaf carnaval 1997 gingen we dweilen met een "eigen" bus (voor 15 personen). Dit was een hele verbetering want zo hoefde je niet meer op elkaar te wachten bij elk adres en je werd thuis opgehaald en aan het einde van de dag weer netjes thuisgebracht. Op zaterdagmiddag werd de bus vol met slingers en ballonnen ed. versierd zodat de sfeer en gezelligheid er al aardig in zat. Het eten was voortaan ook goed geregeld want we gingen met de hele band naar 't Smoske. Die Frits was zo fideel dat hij op maandag speciaal voor "Dikke Mik" de tent opende. Daar zijn we Frits nog altijd zeer dankbaar voor. Sinds 1999 rijden we met een grote BBA-bus, want hoe leuker en plezieriger een band is hoe groter hij wordt. Dit resulteerde intussen in een band van 20 personen zonder de vaste aanhang.